ΤΖΙΝΑΣ ΑΛ. ΚΩΣΤΑΣ ΙΑΤΡΟΣ -Δ/ΝΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΛΥΣΣΙΑΤΡΕΙΟΥ -1972

Από το Σύντεκνο. Πολέμησε για την ανεξαρτησία τής Ελλάδας από το 1821 έως το 1824 υπό τις οδηγίες τού οπλαρχηγού Ιωάννη Ράγκου, έχοντας, μάλιστα, κάτω από τον έλεγχό του 10 με 20 άνδρες. Στον Αγώνα έχασε τον αδελφό του, και ο ίδιος διακρίθηκε για τη γενναιότητά του.

 ΠΗΓΕΣ

Ο μεγαλύτερος γιος τού Μεγαπάνου. Γεννήθηκε στο Βραχώρι το 1794. Από πολύ μικρός, με χρήματα του πλούσιου πατέρα του, συγκρότησε σώμα αρματολών και το συντηρούσε μόνος του. Συνήθως ήταν προσκολλημένος με τους Βραχωρίτες του στους σχηματισμούς τού Καραϊσκάκη, τον οποίο θαύμαζε και λάτρευε σαν θεό. την έξοδο του Μεσολογγίου πιάστηκε αιχμάλωτος και μεταφέρθηκε στην Άρτα, όπου συναντήθηκε με τον πατέρα του στο ίδιο κελί. Όταν τον άλλο χρόνο τον μετέφεραν οι Τούρκοι στον Αστακό, δραπέτευσε, ανασυγκρότησε ομάδα κι ενώθηκε με τον Καραϊσκάκη, που είχε τότε το στρατόπεδό του στο Δραγάμεστο. Πέθανε στο Αγρίνιο το 1860.

 ΠΗΓΕΣ

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Από το Κριεκούκι(Καστράκι). Διέπρεψε στις μάχες Μακρυνόρους, Κομποτίου, Λαγκάδας, Άρτας, Πέτα, αλλά και στην τρομερή μάχη τού Λουτρακίου, όπου έδειξε μοναδική καρτεροψυχία και γενναιότητα.

ΠΗΓΕΣ

Από τους Χαλκιοπούλους. Όντας μυημένος στη Φιλική Εταιρεία, συμμετείχε στην Επανάσταση από την αρχή της. Διακρίθηκε στις επιχειρήσεις τού Μακρυνόρους, αποκρούοντας τις δυνάμεις του Ισμαήλ-πασά. Αργότερα, πολέμησε τον Ιμπραήμ στο Νιόκαστρο και κατόπιν εντάχθηκε στη φρουρά τού Μεσολογγίου. Ήταν τότε, ακριβώς, που οι πολιορκητές μάζευαν «βουνά» από χώματα, για να φτάσουν στα τείχη^. ο Βαλτινός πρότεινε να κλέβουν από μέσα τα χώματα που σώριαζαν οι εχθροί. Ματαιώθηκαν, έτσι, τα σχέδια των εχθρών. Κατά την έξοδο βγήκε με την εμπροσθοφυλακή και διακρίθηκε για τον ηρωισμό του. Εν συνεχεία, πολέμησε στην Αττική και ανδραγάθησε στο Μετόχι τού Πειραιά. Επί Καποδίστρια έγινε μέλος τού Συμβουλίου Επικρατείας.

 ΠΗΓΕΣ

Από την Κεχρινιά. Πολέμησε σε πολλές μάχες και σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της απόπειρας του Μουσταφά πασά Σκόνδρα να πολιορκήσει το Μεσολόγγι, στα τέλη του 1823.

ΠΗΓΕΣ

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Από τη Λεπενού. Μαζί με τον αδελφό του Κώστα έλαβαν μέρος στις μάχες Λαγκάδας, Μακρυνόρους, Κομποτίου, Πέτα-όπου σκοτώθηκε ο οπλαρχηγός Γ. Σκαρμίντζος- Άρτας, Βουλγαρελίου, καθώς και στην πολιορκία τού Μεσολογγίου και στην έξοδο^. βγήκαν σώοι με άλλους Λεπενιώτες και πήγαν στη Δερβέκιστα, όπου συναντήθηκαν με τον Καραϊσκάκη και τέθηκαν υπό τις διαταγές του, πολεμώντας στην Αράχοβα και την Αθήνα.

Φιλολογικό ψευδώνυμο του λογοτέχνη Δημήτρη Δημητριάδη. Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1886, καταγόμενος από την πλευρά τής μητέρας του από την οικογένεια Δροσίνη, η οποία συγγένευε με την οικογένεια Παλαμά. Μετά τις νομικές του σπουδές στην Αθήνα, όπου αναγορεύθηκε  σε διδάκτορα, άσκησε το επάγγελμα του συμβολαιογράφου. Από νέος ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία^. ως στενός, μάλιστα, συνεργάτης τού φιλολογικού περιοδικού «Νουμάς» αγωνίστηκε με θέρμη για την επικράτηση της δημοτικής. Έδρασε, επίσης,  μέσω των περιοδικών «Γράμματα», «Νέα Εστία» κ.α. Συνεργάστηκε στο «Ημερολόγιο τής Μεγάλης Ελλάδος» τού Δροσίνη, ενώ δίδαξε ιστορία τής νεοελληνικής λογοτεχνίας στη σχολή ελευθέρων σπουδών τού "Ασκραίου". Ασχολήθηκε με όλα τα είδη τού λόγου, και ιδίως με την ποίηση- αναδεικνυόμενος σε δεξιοτέχνη τού στίχου. Συγκερνώντας το λαϊκό πνεύμα τής δημοτικής παράδοσης με τη νεορομαντική λυρικότητα, καταπιάνεται με την απόδοση ενός κόσμου εμπνευσμένου από τη ζωή και τις αγωνίες των απλών ανθρώπων, ενός κόσμου τόσο ζωντανού όσο η αναπόληση ενός ονείρου. Δεν δίστασε, μάλιστα, να γίνει και ο ίδιος φορέας προοδευτικών ιδεών, εντασσόμενος στον χώρο τού σοσιαλισμού. Στο πλούσιο ανθολόγιο των έργων του ανήκουν η συλλογή μελετών «Φαντασία και Ποίηση» 1935^. οι ποιητικές συλλογές «Τα τραγούδια του Απρίλη» 1919, «Ύμνοι» 1921, «Στο γύρισμα της ρίμας» 1925, «Λυρικά χρώματα» 1930, «Τετράμετρα» 1953^. το μυθιστόρημα «η πολιορκία μιας ζωής» κ.ά.

 ΠΗΓΕΣ