ΖΙΑΓΚΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Αρχίατρος του Ελληνικού Στρατού. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών^. αμέσως μετά την αποπεράτωση των οποίων κατετάγη ως ανθυπίατρος στον Στρατό. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς πολέμους τού 1912-13, στον Ά Παγκόσμιο πόλεμο(1917-18) και στη Μικρασιατική Εκστρατεία (1919-22). Αποστρατεύτηκε, τελικά, το 1925 με τον βαθμό τού αρχίατρου. Έκτοτε, εγκαταστάθηκε στην Πάτρα, όπου άσκησε την ιατρική ως φυματιολόγος. Εξελέγη πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών, και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, καθώς τοποθετήθηκε ως διοικητικός διευθυντής σε μαιευτήριο της πόλης.

ΠΗΓΕΣ

Χασάπης Κ. Χρήστος: Αστακός. Ιστορικόν Βιογραφικόν Λαογραφικόν Λεύκωμα.

Συμβολή στην Ιστορία της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Δικηγόρος . Γεννήθηκε το 1903 στο Αγρίνιο . Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και άσκησε τη δικηγορία. Διετέλεσε δήμαρχος Αγρινίου  κατά το διάστημα 1924 - 1942. Επί των ημερών του ιδρύθηκε το Πρωτοδικείο στην πόλη, κατασκευάστηκαν τα δημοτικά σφαγεία, το δημοτικό νεκροταφείο, ιδρύθηκε Ωδείο με πλήρη εξοπλισμό, αναδιοργανώθηκε η Φιλαρμονική και έγινε η διαμόρφωση της πλατείας «Σιντριβανίου» (Παναγοπούλου). Προς τιμήν του έχει ονομαστεί κεντρικός δρόμος τής πόλης.

ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.1^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Γερολυμάτος Σπ.Γεράσιμος: Αγρίνιο.Δρόμοι που γράφουν ιστορία. Εκδόσεις

Δ.Μπακής, Αγρίνιο 2004.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Μορφές του Τόπου. Δωρητές-Ευεργέτες: Κείμενα-Επιμέλεια: Ιωάννης Κωστάκης.

Εκπαιδευτικό Μορφωτικό Ίδρυμα Αγρινίου «Παλλάδιο», Αγρίνιο 2003.

Εφημερίδα Αιτωλοακαρνανικός Τύπος. Μαϊος 2008.

Ποιητής, συγγραφέας και μεταφραστής. Γεννήθηκε στη Σύμη το 1920, αλλά έζησε αρκετά χρόνια στο Μεσολόγγι. Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και υπηρέτησε στη Μέση Εκπαίδευση. Στη συνέχεια, μετέβη στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας, όπου σπούδασε Φιλοσοφία και αναγορεύτηκε σε Διδάκτωρ. Εξελέγη, επίσης, καθηγητής στην έδρα τής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξέδωσε πλήθος επιστημονικές, φιλοσοφικές, και λογοτεχνικές εργασίες, και το 1952 τη μοναδική ποιητική του συλλογή με τίτλο «Τα Τραγούδια τού Ανήλιαγου».

ΠΗΓΕΣ

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Η Αιτωλοακαρνανία στη Νεοελληνική Λογοτεχνία. Πρακτικά Λογοτεχνικού

Συνεδρίου (Μεσολόγγι 5-7 Νοεμβρίου 2004). Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία (ΑΙ.ΠΟ.Ε), Αθήνα 2005.

Τα Αιτωλικά. Περιοδική Έκδοση της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας (ΑΙ.ΠΟ.Ε.),

τ.7^ο, Αθήνα Ιούλιος-Δεκέμβριος 2006.

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο. Οι γονείς του ήταν Επτανήσιοι. Υπήρξε κοσμοπολίτης, σπούδασε γαλλική και γερμανική Φιλολογία στην Ευρώπη. Έπειτα, έφυγε για την Αμερική, όπου ίδρυσε τον «Σύνδεσμο των Αιτωλοακαρνάνων» και εξέδιδε τις έμμετρες σατιρικές εφημερίδες «Ρωμιός ομογενής», 1908, και το «Αγκάθι», 1913. Επέστρεψε  στο Αγρίνιο το 1920^. το 1926 ίδρυσε το «Αμφικτιονικό Αδελφάτο», εκπολιτιστικό και καλλιτεχνικό σωματείο. Γράφει ποιήματα και πεζά στις τοπικές εφημερίδες και ασχολείται με τη ζωγραφική και την πλαστική. Από τον Γεράκη πήρε τα πρώτα μαθήματα πλαστικής ο μεγάλος γλύπτης Χρίστος Καπράλος. Πέθανε το 1938, εγκαταλελειμμένος στο Άσυλο Ανιάτων των Αθηνών.

ΠΗΓΕΣ

Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Ποιητές-Πεζογράφοι 1821-2002. Ένωση

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, Αθήνα 2002.

Γερολυμάτος Σπ.Γεράσιμος: Αγρίνιο.Δρόμοι που γράφουν ιστορία. Εκδόσεις

Δ.Μπακής, Αγρίνιο 2004.

Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.

Μπαρχαμπάς Αριστείδης: Το Αγρίνιο Κάποτε. Λεύκωμα. Εκδόσεις ERGO. Αθήνα

2003.

Ρίζα Αγρινιωτών. Περιοδική Έκδοση του «Συλλόγου των εν Αθήναις Αγρινιωτών»,

τ.35, Σεπτέμβριος 1999.