ΖΟΥΚΑΣ ΚΩΣΤΑΣ (ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ) ΠΕΝΤΑΚΟΣΙΑΡΧΟΣ ΤΟΥ '21

Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Υπηρέτησε αδιάκοπα την πατρίδα. Για τις υπηρεσίες του αυτές προβιβάστηκε από την Προσωρινή Διοίκηση στον βαθμό τού χιλίαρχου. Ανήκε, μάλιστα, σε μία εκ των επισημοτέρων  στρατιωτικών οικογενειών τού Βάλτου, που και πριν την Επανάσταση βρισκόταν στα όπλα, δίχως να υπολογίζει ποτέ τον τυραννικό ζυγό τού κατακτητή. Ο ίδιος ο Γιωργάκης, θυσιάζοντας μεγάλη περιουσία, διατηρούσε από την κήρυξη του ένοπλου Αγώνα μισθωτούς στρατιώτες. 

  ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ. CD 2. Εκδόσεις Φυτράκη.

Από το Σύντεκνο. Αγωνίστηκε σε πολλές μάχες υπό τις διαταγές τού οπλαρχηγού Ιωάννη Ράγκου.

 ΠΗΓΕΣ

Από τους Χαλκιοπούλους. Όντας μυημένος στη Φιλική Εταιρεία, συμμετείχε στην Επανάσταση από την αρχή της. Διακρίθηκε στις επιχειρήσεις τού Μακρυνόρους, αποκρούοντας τις δυνάμεις του Ισμαήλ-πασά. Αργότερα, πολέμησε τον Ιμπραήμ στο Νιόκαστρο και κατόπιν εντάχθηκε στη φρουρά τού Μεσολογγίου. Ήταν τότε, ακριβώς, που οι πολιορκητές μάζευαν «βουνά» από χώματα, για να φτάσουν στα τείχη^. ο Βαλτινός πρότεινε να κλέβουν από μέσα τα χώματα που σώριαζαν οι εχθροί. Ματαιώθηκαν, έτσι, τα σχέδια των εχθρών. Κατά την έξοδο βγήκε με την εμπροσθοφυλακή και διακρίθηκε για τον ηρωισμό του. Εν συνεχεία, πολέμησε στην Αττική και ανδραγάθησε στο Μετόχι τού Πειραιά. Επί Καποδίστρια έγινε μέλος τού Συμβουλίου Επικρατείας.

 ΠΗΓΕΣ

Από τους Χαλκιοπούλους. Αδελφός τού Θανασούλα. Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες μαζί με τον αδελφό του. Το 1825, προσκληθείς από τον θείο του Γιωργάκη Βαλτινό να εισέλθει στο Μεσολόγγι, πληγώθηκε στις έξωθεν των χαρακωμάτων ενέδρες των Τούρκων και συλληφθείς υπ' αυτών, καρατομήθηκε.

 ΠΗΓΕΣ

Αιτωλοακαρνανική και Ευρυτανική Εγκυκλοπαίδεια, τ.2^ος. Εκδότης-Διευθυντής

Συντάξεως: Ιωάννης Ν. Κουφός.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τσατσάνης Μιλ. Γεώργιος: Δυτικορουμελιώτες Αγωνιστές του 1821, τ.1. Εκδόσεις

Βεργίνα, Αθήνα 2005.

Διονυσάτος Γρ. Ιωάννης: Βραχώρι 11 Ιουνίου 1821. Οι Αθάνατοι Αγωνιστές. Αγρίνιο

2006.

Καρακώστα-Αηδόνη Αλεξάνδρα: Κλέφτες και αρματολοί του ορεινού Βάλτου. Η

δράση και η προσφορά τους. Αγρίνιο 2004.

Παρουσία. Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης. Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης

Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών, τ.28, Απρίλιος-Ιούνιος 2004.

Από τη Λεπενού. Ως αξιωματικός συμπολέμησε με τον Ανδρέα Ίσκο, τον Καραϊσκάκη και τον Αναγνώστη Καραγιάννη σε όλο το μακρύ διάστημα του ιερού Αγώνα. Στο Μεσολόγγι, κατά την έξοδο, επέζησε, αλλά έχασε τον πατέρα του. Για τους αγώνες του τιμήθηκε με τον βαθμό τού ταξιάρχη.

 ΠΗΓΕΣ

Από το Σακαρέτσι(Περδικάκι). Οπλαρχηγός ο ίδιος, πολέμησε στις μάχες τού Μαχαλά Ξηρομέρου και στον Αϊ-Νικόλα τού Αιτωλικού. Το 1829, εντάχθηκε στην πεντακοσιαρχία τού Β. Μαστραπά. Το 1864, πολεμούσε ακόμη στη Θεσσαλία με αντάρτικα σώματα.

 ΠΗΓΕΣ

Ιερομόναχος και ηγούμενος κατόπιν τής Ι. Μονής Ρέθα. Έλαβε μέρος στην Επανάσταση ακολουθήσας τα ελληνικά στρατεύματα σε διάφορες μάχες. Η προσωρινή κυβέρνηση τον τίμησε με βαθμό αξιωματικού. Το 1834 τού απενεμήθη το «Αργυρούν Αριστείον». Αγωνίστηκε υπεράνθρωπα, αργότερα, για να επαναφέρει την κατεστραμμένη Μονή Ρέθα στην προτέρα τής κατάσταση, η οποία είχε υποστεί τεράστιες ζημιές από τις συνεχείς επιδρομές των τουρκικών στρατευμάτων^. δεδομένου ότι εκεί έδρευε κατά την Επανάσταση το κατά τον Βάλτο Γενικό Στρατόπεδο.

ΠΗΓΕΣ

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Ρέθα. Το Ιερό Προσκύνημα του Βάλτου. Έκδοση:

Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.

Τέλωνας Χαρ.Νικόλαος: Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος. Βαλτινοί Αγωνιστές του '21.

Έκδοση: Ιεραποστολικού Συλλόγου Αμφιλοχίας «Ο Κυρηναίος», Αμφιλοχία 2004.